Horizontaal toezicht

Horizontaal toezicht is toezicht gebaseerd op vertrouwen tussen de toezichthouder en de geïnspecteerde waarbij afspraken tussen beide partijen over de wijze waarop men met elkaaromgaat, zijn vastgelegd.

Het past in de opvatting dat burgers, bedrijven en instellingen meer aangesproken mogen worden op hun eigen verantwoordelijkheden. De onderliggende verhoudingen en de communicatie verschuiven daarmee naar een meer gelijkwaardige situatie (vandaar de term horizontaal) in vergelijking met het klassieke toezicht.

Het is een vorm van zelfregulering ter bevordering van wetsnaleving en kan zelfs verder gaan (maar is nooit minder) dan voorgeschreven wettelijke eisen. In deze benadering oefent de toezichthouder minder toezicht uit als hij het gerechtvaardigde vertrouwen heeft dat de onder toezicht staande zijn eigen verantwoordelijkheid neemt voor het naleven van regels of het op peil houden van kwaliteit. Doorgaans komen dus alleen goede nalevers ervoor in aanmerking.

Het is in 2004 voor het eerst toegepast door de Belastingdienst.

 

Bron: Begrippenkader rijksinspecties

%d bloggers liken dit: