Van ‘Twin Peaks’ naar ‘Triple Peaks’?

10 Okt

Petrosjan Damen pleit voor het verschuiven van de focus in het denken over het sturen van gedrag. Hij breekt een lans voor “reliance“, een combinatie van (simpel gesteld) controle en vertrouwen. Als alternatief voor het huidige systeem van compliance. Lees hier zijn betoog:

In februari 2011 poneerde ik de stelling “Schaf toezichthoudende rol AFM en DNB af’, die op de voorpagina van het FD terecht kwam. Het doel van die gechargeerde stelling was om een discussie op gang te brengen over de effectiviteit van het toezicht op de financiële sector. Destijds, dus ruim 2 1/2 jaar geleden, nam ik een (wat ik noem) ‘controlereflex’ waar bij de politiek en in de publieke opinie: iedereen riep om meer en strenger toezicht. Dit toezicht verschoof, in mijn waarneming, ook sterk van ‘principle based’ naar ‘rule based’. Ik was (en ben) er van overtuigd dat deze vorm van toezicht het zelfdenkend vermogen van de sector afremt. Vandaar dat ik met mijn stelling een signaal af wilde geven.

18434db

Op 8 oktober 2013 mocht ik mijn stelling toelichten tijdens een zogenaamde BuitensteBinnen-sessie bij de AFM. Dat resulteerde in een erg interessante dialoog over de effectiviteit van het toezicht en de dilemma’s waar je tegen aan loopt als toezichthouder. Tijdens deze sessie heb ik met de aanwezige AFM’ers mijn ideeën gedeeld zoals die zich hebben ontwikkeld sinds mijn stelling uit 2011.

Nu, maar ook toen, ben/was ik van mening dat de meest effectieve vorm van stuurmechanismen wordt gevormd door een combinatie van (simpel gesteld) controle en vertrouwen. Ook bij die combinatie, die ik aanduid met de term ‘Reliance’ (als alternatief voor het huidige systeem dat ik, kort door de bocht, aanduid met de term Compliance), hebben toezichthouders een erg waardevolle rol te vervullen. Nog steeds pleit ik echter voor een wezenlijke verschuiving in het denken over het sturen van gedrag (iets wat gedragstoezicht bepleit, nietwaar?). Ik geloof namelijk onder andere in een verschuiving van het voorkomen en bestraffen van ongewenst gedrag naar het stimuleren van gewenst gedrag. Daarbij begrijp ik goed dat er een spanningsveld op kan treden tussen de stimulerende rol en de controlerende rol van de toezichthouders. Vandaar mijn (niet geheel serieuze) suggestie om van een ‘twin peaks’ model, waarbij prudentieel- en gedragstoezicht zijn gescheiden, over te gaan naar een ‘triple peaks’ model. Hierbij kan de stimulerende rol worden ingenomen door een derde instelling, die op afstand (niet teveel, maar net genoeg) staat van DNB en AFM.

Zie sintering voor zowel mijn stelling uit 2011 als voor een stukje (op managementsite.nl) over mijn oproep om van ‘Compliance naar Reliance’ te gaan. Ik ben benieuwd naar jullie kijk op de verschuivingen die ik bepleit.

Reageren

Reageren kan hier, maar ook op de ToezichtTafel op LinkedIn, waar Petrosjan Damen een nieuwe discussie is gestart.

Advertenties

Eén reactie to “Van ‘Twin Peaks’ naar ‘Triple Peaks’?”

  1. Gerard Lappee 18 oktober 2013 bij 13:00 #

    Petrosjan Damen beschrijft hoe ik mijn kind opvoed! Ik geef allereerst het goede voorbeeld en leg uit waarom het zo moet. Vervolgens moedig ik hem aan dat ook te doen. Daarna controleer ik hem. Dat leidt tot complimenten (gevolgd door minder controle), of tot een correctie (gevolgd door meer controle).

    Wat is daar nieuw aan? Nou blijkbaar is dat voor de Nederlandse overheid wèl nieuw! Want anders:
    – hadden scholen een ‘lief-protocol’ gehad (in plaats van een ‘pest-protocol’);
    – zou er een ‘verkeers-hoffelijken-aanpak’ zijn (in plaats van een ‘verkeers-hufter-aanpak’);
    – zou Hennis-Plasschaert ‘Minister van vrede’ heten (in plaats van ‘Minister van defensie’).

    De benaderingswijze van Petrosjan Damen spreekt mij enorm aan. Ik geloof net als hij dat het uiteindelijk effectiever is om in het toezicht de stimulering van het gewenste gedrag centraal te stellen (in plaats van de bestrijding van het ongewenste gedrag).

    In zijn column op http://www.managementsite.nl pleit hij er verder voor om te focussen op ‘de geest van de wet’. Als het onderliggende doel van een regel namelijk vaag is, dan is de kans op overtreding ervan groter. (Dit is factor 3 uit de Tafel van elf; de mate van acceptatie van regels.)

    Als derde punt stelt Damen dat toezichthouders tegelijkertijd controle èn vertrouwen zouden moeten inzetten. Beide begrippen licht hij toe en voegt er de ‘sociale controle’ aan toe. Toezichthouders gebruiken dat naar mijn idee nog te weinig.

    Drie jaar geleden stond op http://www.managementsite.nl een pleidooi om toezichthouders effectiever te laten omgaan met relationele aspecten. In ‘Toezichthouden: samenwerken of conflict’ (Josip Petrarca, Max Wildschut) werd gesteld dat een constructieve benadering van toezichthouders (in plaats van ‘op de strepen gaan staan’) in veel gevallen betere resultaten oplevert.

    Mijn advies: lees die artikelen!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: